من زیاد کافینت نمیرم مگر اینکه بخوام یکچیزی پرینت کنم چون پرینتر ندارم میرم کافینت .امروز هم به اسرار دوستم رفتیم کافینت تا یه مطلبی براش پیدا کنم درمورد کامپیوتر میخواست این مطلب به اصتلاح تحقیقاتیشو بده به استادشمن نمیدونم این معلمها با این استاد ها چقدر نفهمم که میگن یه تحقیق چند صفحه ای بیارین تا چند نمره بهتون بدم. عجب داستانی شده در کل رفتیم تحقیق در آوردیم فولدری که تحقیق توش بود شر کردیم تا سرور برامون پرینت بگیره .بابا طرف تعطیل بود . همه دخترها تعطیل هستن ولی این یکی دیگه آخر هرچی تعطیل بود فکر کنم اورجینال بودبهش میگم خانم ببخشید بدید خودم درستش میکنم اونور فونتها نصب نبود به خاطر همین مزاحم شما شدیم میگه نه من .شما بگید من خودم انجام میدم .

بهش میگم کادر براش بزار بعد از چند دقیقه تازه منو پیدا میکنه اونم تو ورد 2007 که همه جلوی چشمت هست احصاب برای من دوستم نزاشت به رفقیم میگم بابا تو که تو خونه adsl داری مطلب میریختی تو فلشت میاوردی اینجا دیگه . درکل اینو بگم که آدم بهتر هر کاری که بلد نیست بر یاد بگیره بعدش بره سر اون کار .

سلام دوستان خوب بلاگفایی

امروز عید غدیر خم هستش عید بزرگ شیعیان و عیدی که دوستداران اهل بیت به دیدن سید ها میرند.

دیروز قرار بود بریم شمال برای عروسی ولی دیدیم ممکن مهمون بیاد من موندم خونه نرفتم ولی خانواده برای عروسی رفتن. تازه اینجاهم 2 تا عروسی دعوت بودیم ولی عروسی شمال از نظر نسبت خانوادگی از اهمیت بالاتری برخوردار بود به همین دلیل همه رفتن شمال بجز من که باید می موندم از اینا بگذریم .امروز صبح تا ساعت 11 اینا موندم خونه که شاید مهمون اومد ولی نیومد منم شالو کلاه کردم که چی برم ناهار عروسی. ساعت یک ربع به یک بعد از ظهر بودش که ناهار آوردن دیدم انگار یکی داره میزنه تو شکمم متوجه شدم گوشیمه بهم زنگ زدن که ما داریم میایم عید دیدنی منم دیگه نگفتم بابا من مهمونیم بساط ناهار ول کردم زدم اومدم خونه یه نیم ساعتی گذشت دیدم کسی نیومد زنگ زدم گفتن ببخشید دیدیم ناهار زشت وقت ناها مزاحم بشیم به همین دلیل بعد از ظهر میایم منم هیچی نگفتم گفتم باشه بعد از ظهر هم خونه موندم تا ساعت 6 دیدم خبری نشد رفتم سر شیرینی ها یه یکی دو کیلویی فکر کنم شیرینی خوردم تا کفگیرم خورد به تع قابلمه دیدم بازم یکی داره زنگ میزنه دیدم بچه های دوران دبیرستانم هستند که می خوان بیان خونمون گوشی که قطع کردم یه نگاه به خودم انداختم یه نگاه به ظرف شیرینی دیدم یه چند تایی مونده و اینا من سیر نمی کنه چه برسه به بچه ها را زدم بیرون رفتم مغازه دیدم پول کافی ندارم حالا ببین یه مغازه باکلاس دریق از یک کارت خوان عضو شتاب اینهمه میگن کارت های همراهتون مثل بانک همراهتون می مونه آره جان خودتون . به هر بانکی که سر زدم دیدم همه دستگاه های خودپرداز میگن که پول نداریم تا رفتم به یه بانک اونم کجا چندتا خیابان بالاتر از محل زندگیمون که خوشبختانه عابر بانکش داخل کوچه بنبست قرار داده بود و زیاد هم از بیرون دید نداشت تونستم یه چند تومنی از حسابم بکشم رفتم یه دو کیلو شیرینی سفارشی گرفتم با چند کیلو میوه که احیانا کم نیاد رسیدم خونه دیدم جا تر بچه نیست هرچی منتظر وایسادم بچه ها نیومدن زنگ زدم بیکیشون گفت اومدیم رفتیم .خیلی دلم گرفت . اولین عیدی بود که اصلا بهم خوش نگذشت فقط هم به خاطر شکمویی من و بد قولی دوستان صبحی و از همه بدتر اعتماد به خودپرداز ها که هیچ وقت پول ندارن . خدا من ببخش که مهمونات دست خالی رد کردم حالا این دوستان چه طوری دوباره دور هم ببینم.

تازه خیلی هاشون فکر میکنند که من از خسیسی رفتم بیرون که بهشون عیدی ندم آخه یه خورده خسیسم .